Activiteiten

De kinderhoek voor zondag 26 april

Hallo kinderen van de Oude Kerk,

Hier weer een berichtje van de juffen van de zondagsschool en kindernevendienst.

We zijn erg benieuwd hoe het met jullie gaat. Hebben jullie het erg druk met het schoolwerk? En vinden jullie het wel oké om dit thuis met je vader of moeder te maken of ga je toch liever weer naar school? Nu gauw de meivakantie en dan misschien weer een beetje naar school. Spannend hoor hoe dat allemaal zal gaan.

Vorige week hoorden jullie van de reis die de Israëlieten maakten door de woestijn onder leiding van Mozes. Deze keer kun je daar zelf verder over lezen. Of misschien wil één van je ouders het verhaal aan je voorlezen. Ga maar eens kijken, er staan mooie plaatjes bij.

Ook hebben we een kleurplaat en twee puzzels die over het verhaal gaan.

Succes ermee! En geniet van je meivakantie :-)!!

Groetjes van de juffen van de zondagsschool en kindernevendienst

Bijbelverhaal
Wat hebben de Israëlieten het fijn, hier bij Elim. Er is genoeg lekker fris water om te drinken. Als het te heet wordt kunnen de kinderen in de schaduw van de palmbomen zitten.

Oase Sinaï Woestijn Bron: Dreamstime https://nl.dreamstime.com/

Maar ja, hier kunnen ze niet altijd blijven. Ze moeten verder reizen om naar het beloofde land te gaan. Verder door de woestijn. God wijst hun de weg. Hij wil dat ze naar de berg Sinaï gaan.


Berg: Sinaï Bron: Wikipedia

Daar wil Hij de mensen iets belangrijks vertellen. Mozes, de leider vertelt wat ze moeten doen. Alle spullen worden ingepakt en daar gaan ze.

Met z’n allen in een lange rij lopen ze verder. De tassen hebben ze op hun rug. Het is warm en heet. ‘Pfff, pfff’, puffen ze. ‘Wat is het heet’. Ze lopen met hun voeten in het zand van de woestijn. ‘Slof, slof’. Ze lopen tussen door de stenen die er ook liggen, héél veel stenen. ‘Slof, slof’. Af en toe stoten ze hun teen: ‘Au!’ ‘Pfff, pfff’, puffen ze. ‘Wat is het heet’.

Bron: Jezus komt spoedig

Waarom lopen ze hier eigenlijk? Ze hebben het warm, ze krijgen honger. Waarom zijn ze eigenlijk uit Egypte weggegaan? Daar hadden ze tenminste genoeg vlees en brood te eten! De mensen beginnen te mopperen en te klagen tegen Mozes: ‘Mopper, mopper, klaag, klaag.’ ‘De Here God had ons beter in Egypte kunnen laten!’ ‘Mopper, mopper, klaag, klaag.’ Waarom hebben jullie ons hier in deze woestijn gebracht? ‘Mopper, mopper, klaag, klaag.’ Hier zullen we allemaal sterven van de honger!’ ‘Mopper, mopper, klaag, klaag.’ De mensen mopperen en klagen eigenlijk tegen de Here God. De HEER weet wel wat er is. Hij houdt van zijn volk en wil voor hen zorgen. Hij wil zo graag dat ze ook van Hem houden. In Hem geloven. Hem vertrouwen. Mozes zegt tegen de mensen: ‘De Here God heeft gehoord dat jullie zo mopperen. Dat is niet fijn. Iedereen moet voor de Here God knielen en kijk eens daar…. naar de woestijn…’


Bron: www.crosswalk.com

De mensen knielen neer en kijken richting de woestijn. Er komt een wolk van stralend licht! De Here God zelf gaat praten! God zegt tegen Mozes: ‘Zeg tegen de mensen dat ze vanavond vlees zullen eten en morgen brood. Dan zullen ze begrijpen wie Ik ben: De HEER, hun God.’
Die avond komen er een heleboel vogels aanvliegen, kwartels. Ze kunnen niet goed vliegen en komen tussen de tenten terecht. De mensen kunnen de vogels zo pakken.


Bron: Vogelbescherming – kwartel

Ze bakken die en eten het vlees op. ‘Hap, hap, hap.’ Heerlijk is dat! ‘Hap, hap, hap.’ Er is genoeg voor iedereen! ‘Hap, hap, hap.’ De volgende ochtend regent het zachtjes. Als het droog is, is de grond in de woestijn bedekt met een dun wit laagje. De Israëlieten zien het, maar ze begrijpen niet wat het is. ‘Wat is dat, wat is dat?’, zeggen ze tegen elkaar. ‘Dit is het brood dat de HEER jullie te eten geeft’, zegt Mozes. Hij wil dat je er zo veel van opraapt als je nodig hebt.’ De mensen pakken kruiken en manden, ze rapen de witte korreltjes op. Ze ruiken eraan. Ze proeven er voorzichtig van.

‘Mmm, mmm’, lekker. Het proeft zoet, net als honing. De mensen hebben precies genoeg opgeraapt. Van de korreltjes kunnen ze koeken en broden bakken die ze lekker opeten. ‘Hap, hap, hap.’ Heerlijk is dat! ‘Hap, hap, hap.’ Er is genoeg voor iedereen! ‘Hap, hap, hap.’ De mensen noemen de witte korreltjes ‘manna’. Ze kunnen er elke dag van eten. God zorgt voor hen. Hij geeft genoeg voor iedereen. Elke dag reizen de mensen een stukje verder. Maar op een dag is het water op. De Israëlieten beginnen weer te mopperen en te klagen tegen Mozes. ‘Mopper, mopper, klaag, klaag.’ Ze maken zelfs ruzie met Mozes: ‘Geef ons te drinken’, schreeuwen ze. ‘Geef ons te drinken.’ ‘Waarom maken jullie ruzie met mij?’ vraagt Mozes. ‘Waarom vertrouwen jullie niet op de Here God. Hij kan ons helpen.’ Maar de mensen blijven mopperen en klagen: ‘Mopper, mopper, klaag, klaag.’ ‘De Here God had ons beter in Egypte kunnen laten!’ ‘Mopper, mopper, klaag, klaag.’ Waarom hebben jullie ons hier in deze woestijn gebracht? ‘Mopper, mopper, klaag, klaag.’ Hier zullen we allemaal sterven van de dorst!’ ‘Mopper, mopper, klaag, klaag.’ ‘Here, wat moet ik doen?’, vraagt Mozes aan de Here God. ‘Ga naar de berg Horeb, zegt de Here God, ‘Neem je stok mee. Ik zal bij de berg op je wachten, bij de rots. Als je op de rots slaat zal er water uit stromen. Dan kan het volk drinken.’ Mozes doet wat de Here God zegt. Hij slaat met zijn stok op de rots. De rots scheurt open en er stroomt fris helder water uit!

Bron: https://www.preach-it.nl/water-rots-exodus-17/

Iedereen ziet wat er gebeurt. Wat een wonder! Er is genoeg voor iedereen om te drinken! ‘Slurp, slurp, slurp, slurp.’ Wat heerlijk is dat! God zorgt voor zijn volk, omdat Hij zoveel van hen houdt. Ze moeten leren om ook van Hem te houden, Hem te vertrouwen. ‘










Deel op Deel op